અસ્તુ??

સ્વ-રચિત,સ્વ-ગત સ્વ-પ્રેરિત નો સ્વ-ર્ગવાસ થય ગયો

રેતી માં લખેલા અક્ષરો સાથે,જહાજ નો કાફલો પણ ગયો

કલ્પનાઓ નો મોતીચારો ગોતવા જતા,વાસ્તવિકતા નો ખજાનો ભુલાય ગયો

એક બીજી દુનિયા બનવા માં,મારો આજ ભૂતકાળ બની ગયો

 

સ્વ-પનો સાચા કરવા માં સ્વ-જનો ખોવાય ગયા

કલમ ને પ્રયેશી બનવા માં,પ્રેમ કરવા વાળા છોડી ગયા

હું ના અહંકાર થી,હમરાહી ભુલાય ગયા

કઈક બની જવાની લાલચ થી,ખુદ ખોવાય ગયા

 

નથી મારા શબ્દો માં ઊંડાઈ,પેમ,લાગણી,આત્મીયતા,એક યોગ્યતા

ના કોઈ ઉંચી વાત,ના દિલ માં સમય જાય આવી સંવેદના

ના સાહિત્ય ની સમાજ,ના સાચા વ્યાકરણ માં રસ

કદાચ લખાણ ના ગામ માંથી બહિસ્ક્ર્ત હોય સકુ

 

ના હજી છે થોડી જાન બાકી જીવ માં,હજી થોડી વાર છે મારા ખોવાય જવા માં

હથિયાર હેઠા ભલે પડ્યા,એની જરૂર મારે નથી,એકલો નથી હું રણ માં એની ખબર તને નથી

આવીસ હું પાછો મેદાન માં,મારી પણછ ની ટંકાર હજી તે સાંભળી નથી

પ્યાદું ગણી ના ગણકાર્યું મને,છેલ્લા ખાને પહોચવા માં,ના હવે વાર નથી

ડ્રોપડ  કેચ

ગનીમત છે એ ગાલીબ તું જીવતો નથી

તારા શબ્દો ના મતલબ,તારા ગયા પછીજ સમજાય છે

 

યાદ તો છેને..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s